‘Uh ja, met de assistente van de internist. De internist wil graag overleggen met dokter D. Kan ik hem doorverbinden?’
Ergens rinkelt een belletje dat dit niet klopt. Wie is “de internist”? Heeft hij geen naam? Het aarzelend uitgesproken verzoek klinkt niet zoals ik gewend ben, maar ik bedenk dat het natuurlijk prima kan zijn dat er een stagiaire belt. Als ik terugdenk aan hoe ik zelf in het begin aan de telefoon zat.. Ik schud de hersenspinsels snel weg, aan de andere kant van de lijn wacht iemand immers op antwoord.
Ik vraag naar de gegevens van de patiënt om wie het gaat. Bij ons op de praktijk is de afspraak dat specialisten altijd kunnen worden doorverbonden met de huisarts, tenzij expliciet is aangegeven dat het niet kan (als we weten dat er een zwaar gesprek is bijvoorbeeld). Wel zorgen wij er altijd voor dat de gegevens van de patiënt zijn opgezocht en deze zetten we dan in de telefoonlijst van de huisarts.
Het blijkt te gaan om mevrouw F. van 35 jaar. Vorige week is ze bloed wezen prikken in verband met vermoeidheidsklachten. Eigenlijk is daar niets bijzonders uitgekomen, behalve een laag Hb. Het lage Hb past ook wel bij het verhaal van mevrouw F. Ze heeft hevige menstruaties met ook veel buikpijn. Hoewel het bij zo’n duidelijk verhaal niet hoeft, heeft Lisa uitgebreider bloedonderzoek aangevraagd. Zelfs alle vitamines (b12, D, foliumzuur enz) zijn allemaal heel goed. In verband met het hevige bloedverlies heeft mevrouw F. de pil en spiraaltje al geprobeerd, maar op beide reageerde ze niet goed. Hierom heeft huisarts Lisa een verwijzing naar de gynaecoloog gegeven en is verder gestart met ijzertabletten. Mevrouw wilde ook een verwijzing naar de internist, maar daar zag Lisa geen aanleiding toe en dit heeft ze ook uitgelegd aan mevrouw.
De tekst gaat verder onder de afbeelding
Meer van zulke blogs lezen? In januari 2023 is mijn derde blogbundel verschenen!
Bestellen kan hier! Ook als e-book te verkrijgen.
En nu belt de assistente van de internist? Het belletje op de achtergrond gaat steeds luider rinkelen. Ik vraag deze assistente hoe dat zit, er is door ons geen verwijzing gemaakt. Ze hakkelt en stottert een beetje maar zegt dan dat mevrouw hen heeft gebeld en dat de internist vindt dat ze een hele goede reden heeft om gezien te worden en dat hij dat Lisa persoonlijk wil vertellen. Ik geloof er helemaal niets meer van, ik kan me echt niet voorstellen dat met deze labuitslag een internist iemand zelf per se wil zien. Maar goed, daar kan ik niet zeker van zijn en ik verbind de lijn door. Ik vertel Lisa kort over mijn onderbuikgevoel.
Vijf minuten later staat ze naast me. Normaal gesproken is ze erg rustig, maar nu zie ik de stoom bijna uit haar oren komen. Ze vertelt dat ze door de “assistente” is doorverbonden naar de “internist”, maar dat het na een paar vragen al duidelijk was dat daar iemand zat zonder enige medische kennis. Toen ze dit benoemde werd er een keer gekucht en gestotterd, daarna kwam het hoge woord eruit. De assistente was een vriendin van mevrouw F., de internist een vriend. Ze dachten zo toch haar zin door te kunnen drijven.
Later op de dag heeft Lisa mevrouw zelf gebeld, nadat ze wat rustiger is geworden. Eerst heeft ze nogmaals uitgelegd waarom een verwijzing naar de internist niet zinvol is. De reden van de bloedarmoede is duidelijk, daar is een verwijzing voor naar de gynaecoloog en voor nu krijgt ze ijzertabletten. Mocht dit niet werken is een verwijzing naar de internist zeker te overwegen, nu niet. Daarna heeft ze haar héél duidelijk gemaakt dat ze niet meer op deze manier voorgelogen wil worden.
Ik dacht dat ik alles al had meegemaakt, maar steeds opnieuw kom ik weer voor verrassingen te staan.
Ik lees graag je reactie op deze blog!
Groet en liefs, Eveline
Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers 