“Evelien, goed dat ik je aan de lijn krijg! Ik wil vanmiddag uit m’n werk toch maar even langskomen om de griepprik te halen.” Mevr S. is al jaren patiënt bij ons. Ze is vriendelijk, maar weet duidelijk wat ze wil en je merkt dat ze gewend is om dit ook altijd voor elkaar te krijgen.
Maar nu niet, want ik heb bijna geen griepprikken meer… Mevrouw S. is één van de bijna 200 ‘griepweigeraars’ in de praktijk. Dat betekent dat ze in aanmerking komt voor de griepprik, maar in het systeem heeft laten zetten dat ze dit niet wil.
Het bestellen van de griepprikken doen we al in juni. We kijken hoeveel mensen er in aanmerking komen en hoe de opkomst de laatste jaren geweest is. We willen niet teveel bestellen, niet alleen omdat het ontzettend zonde is om er weg te moeten gooien, maar ook omdat we moeten betalen voor teveel bestelde en niet gebruikte vaccins.
In mei hebben we ervoor gekozen alle ‘griepweigeraars’ een brief te sturen met het verzoek het te laten weten als ze van gedachten zijn veranderd zodat we daar rekening mee konden houden met het bestellen. Een stuk of 20 mensen hebben daarop gereageerd.
Maar nu lijkt het alsof alle 200 mensen ineens toch een griepvaccinatie willen. We verwachtten een toename aan telefoontjes over het coronavaccin nu de maatregelen aangescherpt worden en die verwachting blijkt te kloppen. Maar dat er nu ineens een run op het griepvaccin is, dat hadden we niet verwacht!
Ik vertel mevrouw S. dat ik er nu geen voor haar heb, de paar die ik nog heb zijn gereserveerd voor de mensen die een prikafspraak aan huis hebben gemaakt. We hopen dat het lukt een nalevering te krijgen.
De telefoontjes volgen elkaar op. Mensen zijn boos om het beleid van de overheid, bang voor de prikken, in de war over de werkzaamheid van de vaccins. En wij doktersassistentes, we staan middenin al die emoties, al die vragen en al die zorgen.
Druk, heftig, moeilijk en vermoeiend.
En toch, wat hebben we een leuke baan!
De tekst gaat verder onder de afbeelding
Meer van zulke blogs lezen? Op 19 november 2021 is mijn tweede boek verschenen.
Bestellen kan hier! Ook als e-book te verkrijgen.
Vanmiddag ging ik op pad om een aantal mensen aan huis te prikken, waaronder een demente vrouw in een verzorgingshuis. De verzorgende waarschuwde me al toen ik binnenkwam: ‘Het is onrustig vandaag. Niet vervelend, geen escalaties, maar onrustig.’
Ik kom binnen bij de betreffende mevrouw. In een dikke coltrui zit ze in elkaar gedoken in een stoel, de armen over elkaar. Onder geen beding wil ze haar trui uittrekken, want ze heeft het koud én ik ben de dokter niet. Nu, dat laatste had ze toch goed gezien! Wat ik ook zeg, het maakt niet uit. Ik beluit even de gang op te lopen en ik klets daar met de liefste oude dames die je je maar kan wensen. Na een minuut of 10 loop ik terug de kamer in. Uit zichzelf trekt mevrouw de coltrui uit, ze laat maar al te graag de vaccinatie zetten en bedankt me nog ook.
De volgende mevrouw waar ik langsga zegt: ‘Nou Evelien, had je niet even kunnen bellen, dan had ik iets lekker gehaald en m’n fotoboeken klaar gelegd.’ Dat de afspraak al weken geleden gemaakt is heb ik maar niet gezegd.
Echt, deze mensen maken mijn dag. Dit is wat ik leuk vind, dit is waar ik energie uit haal, dit is waarom ik doktersassistente geworden ben!
Ik lees graag je reactie op deze blog!
Groet en liefs, Eveline
- Dag van de doktersassistente
- Uit de praktijk – Griepvaccinatie?
- Uit de praktijk – uitstrijkjes
- Rouw – blog – doktersassistente Eveline
- Gerustgesteld? – blog – doktersassistente Eveline
Mijn blogbundel “De Telefoonb*tch” is voor de derde keer gedrukt en verkrijgbaar via Uitgeverij De Linde. Het e-book is hier ook te verkrijgen.
Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers 
Wat lief dat ze een taartje oid voor je willen halen!