Coronaperikelen – blog – doktersassistente Eveline – Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers

“Nou, moeten we nu echt nog een mondkapje op? Kom op zeg, het is bijna 26 juni”, schalt de stem van mevrouw G. door de wachtkamer. Er knikken mensen instemmend, anderen kijken weg.

Het is half 10 ’s ochtends en het spreekuur loopt over. Het is loeidruk de laatste weken, alsof met het loslaten van de Coronamaatregelen alles weer losgelaten wordt. Maar voor ons is het Coronatijdperk voorlopig niet voorbij ben ik bang.

We kunnen nog steeds niet veel mensen tegelijk in de wachtkamer / spreekkamer toelaten

We kunnen de 1,5 meter niet garanderen en blijven daarom voorlopig mondkapjes dragen én vragen dit ook van de patiënten

We moeten nog steeds alle patiënten vragen of ze klachten hebben die passen bij Corona en voor alle mensen die dergelijke klachten hebben, positief getest zijn of in quanrataine zitten dus een apart ‘ingepakt’ spreekuur draaien

Er komen nog steeds vaccinatie-issues op ons bord, op de een of andere manier denkt de overheid dat we oneindige capaciteit hebben.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Mijn blogbundel “De Telefoonb*tch” is voor de derde keer gedrukt en verkrijgbaar via Uitgeverij De Linde. Het e-book is hier ook te verkrijgen.

Over die vaccinatie-issues gesproken: begin juni werd bekend dat 12- tot 17-jarigen met medisch risico gevaccineerd gaan worden met Pfizer. Dit gaat om jongeren die ook in aanmerking komen voor de griepvaccinatie, maar ook om jongeren met het syndroom van Down, morbide obesitas en ‘ringvaccinatie’. Ringvaccinatie betekent dat als een jongere zelf niet gevaccineerd mag worden door zijn of haar aandoening, de huisgenoten ouders dan 12 jaar gevaccineerd worden.

Omdat een groot deel van deze jongeren met ons systeem te selecteren zijn komt dat ook weer op ons bordje terecht.

Erg? Niet direct erg, wél weer extra werk. Extra werk dat voor veel praktijken er eigenlijk niet bij kan. Huisartsen en hun assistentes leveren vakantie in omdat het zo gigantisch druk is en er weinig waarneming te vinden is, terwijl ze eigenlijk die vakantie zo nodig hadden om even op adem te komen. Dan is weer extra werk het tegenovergestelde van wat je nodig hebt.

Maar, onze patiënten kunnen daar niets aan doen. Voor hen zit ik hier, voor hen geef ik alles wat ik te bieden heb.

Ik wenk mevrouw G. of ze even naar de balie wil komen en ik leg haar uit waarom we nog mondkapjes dragen. Ze is die ‘gore lappen’, zoals zij ze noemt, zat. En met haar veel mensen denk ik. Ik in ieder geval wel!