Hooikoorts – blog – doktersassistente Eveline – Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers

Uit de oude doos, of beter gezegd: uit mijn blogbundel, maar met dit weer wel toepasselijk!

Het is een schitterende dag in april. Ik ben bezig de medicatiecontroles te doen en pik daarbij een paar zonnestralen op. Door het raam weliswaar, maar toch is het heerlijk! Ik droom een beetje weg, mijn gedachten gaan naar de zomervakantie die in de planning zit. Mijn gedachten aan blauwe zee en heerlijk strand moeten even wijken als mijn stagiaire Yvonne me roept.

Ik loop naar Yvonne toe die aan de balie zit waar een verhit uitziende man staat. Ik zie dat zijn ogen helemaal opgezwollen zijn. Ai, vast een hooikoortsklant.

Ik zeg de meneer gedag en richt me tot Yvonne met de vraag wat ik voor haar kan doen. Ze krijgt niet de gelegenheid dit te vertellen, want de man aan de balie begint direct zelf met vertellen. Hij is geen patiënt van ons (gelukkig, denk ik, dan laat mijn geheugen me toch niet zo erg in de steek – ik herkende hem namelijk al niet), maar van de praktijk die een week gesloten is in verband met vakantie en waar wij voor waarnemen.

Meneer blijkt inderdaad flink last te hebben van hooikoorts, maar die amateurs van een assistentes (zijn woorden) hebben hem afgescheept met een neusspray en oogdruppels. “Zo’n simpel neusspraytje”, briest hij, “ze zijn gek geworden. Nu ben ik hier, en ik ga niet weg voor ik iets heb wat werkt!”

Hooikoorts kan ontzettend vervelend zijn! Als je er flink last van hebt kan je er echt ziek van zijn en niet meer functioneren. Er zijn veel verschillende medicijnen op de markt, heel veel mensen vinden wel iets wat goed bij hen past, maar soms is het ook daarmee niet in de hand te houden.

Mijn blogbundel “De Telefoonb*tch” is voor de derde keer gedrukt en verkrijgbaar via Uitgeverij De Linde. Het e-book is hier ook te verkrijgen.

Ik kan me voorstellen dat meneer “gek” wordt nu hij de juiste medicijnen nog niet gevonden heeft.

“Meneer, we gaan ons best doen u te helpen. Ik heb dan wel wat gegevens nodig. Vindt u het goed als ik u wat vragen stel”?
“Jij gaat me helpen? Wie ben jij? Ook zo’n amateur?”
“Dat hoop ik niet”, zeg ik met een voorzichtig lachje. En dat blijkt de juiste snaar te zijn. Meneer grinnikt en zegt: “Ik hoop het ook niet. Nou, wat wil je van me weten”?

Het blijkt dat meneer vorig jaar voor het eerst last had van hooikoorts. Hij kreeg toen een neusspray die allergische reacties tegengaat, een antihistaminicum noemen we dat. Zo’n neusspray werkt binnen een kwartier en hoeft alleen gebruikt te worden als er klachten zijn. Vorig jaar hielp dit, maar nu niet meer.

Toen meneer vorige week belde om dit te zeggen kreeg hij een andere neusspray met onstekingsremmers. Deze neusspray moet dagelijks gebruikt worden, en heeft pas na zo’n 4 weken echt resultaat. Omdat hij ook veel last heeft van zijn ogen kreeg hij ook oogdruppels met antihistamine. Zonder het gewenste resultaat echter.

Ik overleg met de huisarts. Ze schrijft sterk werkende antihistaminica in tabletvorm voor. Met deze tabletten mag meneer niet deelnemen aan het verkeer, maar daar is hij toch al niet toe in staat. De huisarts loopt even met me mee naar meneer en zegt hem dat ik wel kan uitleggen wat deze tabletten doen en hem nog meer tips kan geven om met de hooikoortsklachten om te gaan.

“Dus zij is geen amateur?”, grijnst meneer. De huisarts kijkt me bevreemd aan en ik knipoog. “Nee”, antwoordt ze, “ze is zéker geen amateur”.

Ik geef meneer advies en geef hem een uitdraai mee van www.thuisarts.nl. Ik geef hem ook uitleg wanneer hij ons weer zou moeten bellen.

Meneer gaat naar huis, en ik heb hem niet meer gehoord. Volgende week is zijn eigen huisarts er weer, dus die zal het verdere beleid dan oppakken.

Yvonne kijkt me bewonderend aan. Maar dat hoeft niet. Ik had het geluk de juiste toon te vinden voor meneer. Ik denk dat dat gewoon ervaring is. En die ervaring gaat zij ook vanzelf opdoen!