Of het een zegen is of een vloek: ik weet het niet. Ik zal wel direct eerlijk bekennen dat ik er zelf ook al een paar jaar mee rondloop. Mijn eerste was een merkloze van oom Ali, maar toen die het begaf kwam er toch één van een iets gerenommeerder merk.
Ik heb het over een smartwatch.
Naast dat hij gekoppeld aan een telefoon berichten kan ontvangen en versturen telt hij, vrij accuraat voorover ik kan inschatten, mijn stappen en ook alle andere activiteiten kan ik ermee meten. Iets minder accuraat zijn de metingen als bloeddruk, hartslag en zuurstofgehalte. Het komt meestal vrij aardig overeen, maar het is niet hetzelfde als een ‘echte’ meter.
Toch kan dit voor behoorlijk wat onrust zorgen heb ik inmiddels al gemerkt. Bij mijzelf niet hoor, maar wel bij patiënten.
Eén van die patiënten is een jonge vrouw op de dagpraktijk waar ik werk. Ze belt me op een vrijdagmiddag dat haar hartslag echt véél te hoog is, want haar horloge geeft een alarm. Ze benadrukt dat het om een góed horloge gaat, een fruitsoort met een hap eruit zeg maar, geen goedkope namaakvariant.
Ik vraag haar of ze zelf haar pols kan voelen en tellen, dat doet ze en ze komt uit op 200 per minuut, vergelijkbaar met wat het horloge zegt.
Natuurlijk vraag ik haar ook uit op klachten.
De tekst gaat verder onder de afbeelding
Haar voorgeschiedenis is blanco, familiaire voorgeschiedenis niet volledig blanco maar geen relevante ziektes of aandoeningen. Ze voelt zich goed, geen moeite met ademhalen, geen pijn op de borst, niet het gevoel van hartkloppingen. Maar wel een alarm op haar horloge.
“Wil je langskomen dat ik het even tel?”, vraag ik haar.
Ze stapt een kwartiertje later binnen. Ik tel een pols van 90, aan de hoge kant, maar bij lange na geen 200. Voor de volledigheid check ik haar bloeddruk even.
Ze vertrouwt mijn tellen niet, dus ik zet een saturatiemeter op haar vinger. Die geeft behalve het zuurstofgehalte ook het aantal hartslagen per minuut weer: 87 in dit geval. Ik vind dat ik aardig goed geteld heb 😉
De huisarts ziet geen reden tot verder onderzoek. Als mevrouw zich niet gerustgesteld voelt kan ze natuurlijk wel een afspraak krijgen op het spreekuur. Maar ze is wel gerustgesteld en gaat naar huis.
De huisarts vertelt me dat ze een paar weken terug tijdens een dienst op de HAP ook iets dergelijks meemaakte. Deze meneer kon ze telefonisch geruststellen omdat hij ook verder geen klachten had.
Nog geen week later komt een bevriende doktersassistente met een vergelijkbaar verhaal, dit keer betreft het een torenhoge bloeddruk volgens het horloge die in de praktijk veel lager uitvalt. Zelfs na een 24-uursmeting (een patiënt krijgt een bloeddrukmeter om die 24 uur lang om een vooraf ingestelde tijd de bloeddruk meet. Dit is betrouwbaarder dan een losse meting in de praktijk) is deze patiënt niet gerustgesteld.
Ik ben niet tegen een smartwatch, sterker nog, ik zou het lastig vinden zónder dat ding om m’n pols. Maar misschien moeten we hem iets minder serieus nemen? Voor nu dan in ieder geval.
Want over een paar jaar is het horloge misschien wel onze dokter. Ik sluit niets uit.
Ik lees graag je reactie op deze blog!
Groet en liefs, Eveline
Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers 
Herkenbaar. Niet bij mijzelf, maar ik werk bij een gezondheidsfonds en bij onze voorlichters komen ook heel regelmatig verontruste telefoontjes/chats binnen over te hoge bloeddruk, te lage bloeddruk, te hoge hartslag en te lage hartslag. Volgens de fitbits en de smartphones dan.
Precies dit soort dingen zijn voor mij een reden om geen smartwatch aan te schaffen. Stappen tellen, hartslag meten enz. zijn voor mij allemaal triggers die mijn hypochondrie aan kunnen wakkeren. Voor mezelf is het dus echt een vloek, zo’n smartwatch en komt ie er (voorlopig?) niet in.
Voor mij is dat de reden om de smartwatch a.leen te gebruiken als ik sport (voor de tracken van mijn looproute) en ik stop het horloge vaak in mijn jaszak (en dan zie ik nog hartslagmeting en lijkt mij onmogelijk)
Voor mij is dat de reden om de smartwatch alleen te gebruiken als ik sport (voor de tracken van mijn looproute) en ik stop het horloge vaak in mijn jaszak (en dan zie ik nog hartslagmeting en dat lijkt mij onmogelijk)