Hyperglycemie – blog – doktersassistente Eveline – Blogs door doktersassistente Eveline & gastbloggers

Meneer de Graaff belt om 14.00 uur op vrijdagmiddag.

We kennen meneer wel, hij is al jarenlang aan het tobben met diabetes, zijn waardes zijn moeilijk onder controle te krijgen. Wat ook niet meehelpt is dat meneer licht verstandelijk beperkt is, maar daarin alle hulp weigert. Onze POH (praktijkondersteuner, zij ziet de patiënten met chronische ziektes als diabetes, astma, copd) en zijn huisarts proberen het steeds in goede banen te leiden, maar dat valt niet mee.

Vandaag belt meneer weer met een te hoge glucose. Hij heeft zojuist gemeten en blijkt een waarde van 23,8 mmol/l te hebben. Hij heeft veel dorst, maar voelt zich verder goed.

We hebben de afspraak met meneer dat hij alles wat hij spuit en meet netjes bijhoudt in een dagboekje dat hij via ons krijgt. In eerdere gevallen bleek dat hij vaak niet meer precies wist hoeveel hij nou had gespoten en hoe zijn waardes waren.

Ik vraag hem zijn dagboekje erbij te pakken en of hij kan voorlezen hoe het de rest van de dag gegaan is. Het duurt even, maar dan krijg ik de waardes door van gisteren en vanochtend. Allemaal keurig. Ook de eenheden die hij heeft gespoten zijn precies zoals afgesproken. ’s Avonds voor het naar bed gaan een langwerkende insuline en bij iedere maaltijd een kortwerkende insuline.

Zijn glucose nu is duidelijk te hoog. Ik adviseer meneer de Graaff om 6 eenheden kortwerkende insuline extra te spuiten. “Moet ik dat dan ook opschrijven?”, vraagt hij. Jazeker, ook dat moet worden opgeschreven.

We spreken af dat hij over 2 uur nogmaals zijn glucose meet. De POH zal hem dan zelf even bellen en zo nodig een verder beleid bepalen.

Ik zet een notitie in de agenda van onze POH met het verzoek om meneer de Graaff te bellen om 16.00 uur.

Eind van de middag vraag ik aan haar hoe het met meneer de Graaff gaat. Zijn glucose blijkt gezakt naar 18,3mmol/l, nog steeds te hoog dus. Ze heeft hem geadviseerd nog 4 eenheden kortwerkende insuline bij te spuiten en dan weer over 2 uur te prikken. “Dat wordt natuurlijk weer niets vanavond”, zegt ze, “die gaat de huisartsenpost blijven bellen”.

Tekst gaat verder onder afbeelding

Volg Eveline:

Facebook

Instagram

Gelukkig kunnen wij heel makkelijk een memo achterlaten voor de huisartsenpost. Meneer heeft toestemming gegeven om zijn gegevens te delen zie ik, maar de huisartsenpost ziet dan niet de contactverslagen. Alleen de belangrijkste episodes en medicatiegebruik.

In de memo schrijf ik dat dhr wat hoog in zijn suiker zit vandaag, wat we hebben gedaan aan bijspuiten, dat hij nu om 6 uur weer moet meten. We kunnen meneer niet vooraf instrueren wat bij welke waarde te doen, dat is te ingewikkeld voor hem.

Ik weet dat de huisartsenpost dit altijd op dezelfde manier oppakt als wij op de dagpraktijk en we laten het dan ook met een gerust hart aan hen over.

Ik bel meneer de Graaff nog even om hem te vertellen dat de huisartsenpost op de hoogte is en dat hij hen moet bellen met de uitslag van de glucosemeting. Hij vraagt of hij ons maandag weer mag bellen. Natuurlijk mag dat!

Maandagochtend begin ik zoals altijd weer op tijd zodat ik voor 8 uur de huisartsenpostberichten van het weekend kan verwerken. Meneer de Graaff heeft nog 2 keer contact gehad met hen, de laatste keer was zijn suiker 9,8 mmol/l en daar hoeven we niets aan te doen – in ieder geval niet direct. Als dit langere tijd zo blijft zal er iets aan de medicatie gedaan moeten worden om het structureel beter te krijgen, maar we weten al dat dat bij deze meneer niet makkelijk zal gaan.

Om 10.00 uur belt hij om te zeggen dat het goed gaat en dat hij heel fijn is geholpen bij de huisartsenpost. Een compliment dat ik zal doorgeven aan mijn collega’s daar!